Zuid Spanje

Het kostte ons nog twee dagen fietsen om bij de boot te komen. Van Tetouan naar Fnideq was een gemakkelijke weg, eigenlijk een fietspad langs de grote weg. Het vinden van ons appartement was even een gedoe. Een hulpvaardige man had het toch iets verkeerd begrepen en loodste ons steeds verder weg. Gelukkig was een ander koppel bereid om voor ons te bellen en nu met elkaar brachten ze ons tot de voordeur. Dat moet ik wel weer zeggen, de hulpvaardigheid en vriendelijkheid is hier spreekwoordelijk. En het enorme appartement beviel ons prima.

Wat dat betreft nemen we dan ook met frisse tegenzin afscheid van Marokko maar het niet mogen eten en drinken tijdens Ramadan is voor ons iets teveel gevraagd. Soms drinken we stiekem een paar slokken en eten een broodje achter een bosje langs de weg maar dat voelt toch vreemd.

De grote veerboot van Afrika Marokko Lines lag voor ons klaar. Het was nog even zoeken want het was niet duidelijk waar fietsers zich op moesten stellen en we hadden niet veel tijd meer. Snel werden we door alle formaliteiten geloodst, de drugshond hoefde niet aan ons te snuffelen, stempeltje in paspoort was zo gebeurd dus precies op tijd stapten we op het grote schip. Daar stonden onze fietsen naast enorme trailers die een voor een achteruit het schip op reden. 

Het is nog geen anderhalf uur naar Algeciras, een druk stadje vlakbij Gibraltar. De grote rots met de bekende apen kwam aan stuurboord langs.

's Avonds in de stad vonden we een prima restaurant waar we verse rauwe tonijn geserveerd kregen. Heerlijk. Alleen al het idee dat je weer normaal kunt eten en drinken is al een dikke plus. 

Iets lastiger is het weer. De voorspellingen zijn bar slecht. Ik krijg pop ups van weer waarschuwingen. Het belooft allemaal niet veel goeds en we willen proberen om met de trein zover mogelijk westwaarts te komen om 'onder de regenbuien door te duiken'. In zuidelijk Portugal is het ook slecht maar daar wordt het sneller weer droog. In Spanje kun je je fiets gemakkelijk meenemen in de gewone treinen, dus niet op de hogesnelheidstrein. Op Renfe app (Spaanse NS zeg maar) kon ik niets boeken dus op naar het station. Maar ook daar ging het niet lukken. Staking. Op deze reis rust blijkbaar geen zegen. De vriendelijke dame die de treinkaartjes verkoopt zei dat we het bij de bus konden proberen. En wonder boven wonder, we mochten mee met de bus naar Cadiz.

Cadiz is een prachtig stadje van meer dan 2500 jaar oud. We belandden in het Carnaval de Cadiz. Veel mensen lopen verkleed op straat, sommigen bereiden zich er het hele jaar op voor. Er worden door verschillende groepjes en soms hele zangkoren teksten gezongen die op humoristische wijze de draak steken met lokale politici en andere hotemetoten. Er zijn veel gezellige kroegjes. Bier, wijn en tapas. Het kon minder. 

Eigenlijk wilden we morgen verder reizen maar je kunt hier op twee manieren weg komen. Met de veerboot of over de weg. Maar de veerboot neemt vanwege carnaval geen fietsen mee en over de grote verkeerswegen mag je niet fietsen. We zitten opgesloten tot maandag. Vanavond weer carnaval. Heel gezellig.