Weer thuis

Het besluit was genomen, treintickets terug van Cáceres naar Sevilla zijn gekocht, Ryanair tickets soepel gewijzigd. We fietsten gisteren in een miezerige wolk regen van Trujillo naar Cáceres. Langs de grote weg want we hadden geen zin meer om in kou en regen een omweggetje te zoeken over het platteland.

 Cáceres is een bijzonder mooi stadje. Misschien nog wel Middeleeuwser dan het bekendere Trujillo. De meeste zeer oude gebouwen zijn hier nog in dagelijks gebruik dus van buiten zien ze er historisch uit maar binnenin is alles aangepast aan de moderne tijd. 

We sliepen in een pelgrims verblijf met zijn tweeën op een 6-persoons kamer in een zeer oud gebouw. Van binnen is het heel erg nieuw, luxueus met een geweldige regendouche. 

Later op de middag dwalen we door de stad met zijn smalle straatjes waar zich af en toe toch nog een auto doorheen weet te wurmen. Af en toe zien we een groep toeristen met een rap Spaans sprekende gids. Daar versta ik zo goed als niets van. Wij belandden in een fantastisch restaurantje waar we onder het genot van rode wijn en heerlijke tapas ons voorbereiden op het einde van de reis. 

Vanochtend hadden we nog een ochtendje omdat de trein pas in de middag vertrekt. De zon schijnt, de lucht is blauw. Prachtig fiets weer. Gelukkig zijn de weersverwachtingen slecht anders hadden we nog spijt gekregen van onze beslissing. De Nederlandse ambassade waarschuwt voor storm Laurence die hier morgen tekeer zal gaan. In het gebied waar we vorige week nog fietsten is een vrouw om het leven gekomen en een 70-jarige fietser is vermist. Geen twijfels meer. We reizen in de trein, de Medio Distancia door het natte landschap. Veel ondergelopen akkers, hoog water in de rivieren. Ik hoop dat de boeren er hun voordeel mee doen. 

Terug in Sevilla vonden we al snel de AirB&B waar we de laatste twee nachten verblijven. Tot ons geluk is het tegenover de oud papier container en Mariët zag iemand een flinke hoeveelheid karton brengen. Ideaal om onze fietsen te verpakken voor de vlucht terug. Af en toe zit het mee. Ik heb ook een sleutel 15 in de stuurtas dus deze keer kan er weinig mis gaan. Nog wat tape en bubbeltjes plastic scoren dan moet het goed komen. 

Met een dik pak karton, een grote rol bubbeltjes plastic en blokken schuimspul achterop de fiets toeren we naar Sevilla airport. Het was even zoeken want op fietsers zijn ze niet ingesteld. Het laatste stuk ging illegaal over de snelweg maar we kwamen er. Op de luchthaven hebben we met tape en touw de fietsen zo klein mogelijk gemaakt en alle 'scherpe' hoeken vakkundig met karton afgeschermd. Daarna de hoezen eromheen. Het ziet er professioneel uit. We staan vooraan bij de check in en het gaat gesmeerd. Op het kaartje rijden we de twee ingepakte fietsen naar de odd luggage waar ze met enige moeite precies door de scanner gingen. Opgelucht liepen we naar de boarding. Ondertussen regent het al weer. 

Het vliegtuig komt na een aanloop los van de grond en boort zich een weg door mist en regen. Even later zitten we boven de wolken en zien we de zon weer schijnen. Op Eindhoven Airport stappen we uit. Een zwoele wind waait ons tegemoet. Snel zetten we de fietsen weer in elkaar en fietsen naar het station in de stad. De trein is bijna in Groningen.