Olympus

Altijd gedacht dat Olympia in Griekenland ligt een dat is ook zo. Maar Olympus ligt in Turkije en heeft niets te maken met zijn Griekse naamgenoot. Olympus is een antiek Lycisch havenstadje en nu een verzameling ruïnes waar duizenden toeristen op afkomen. 'Just another pile of old stones' vertrouwde een van de Faroë Eilanden afkomstige wandelaarster ons toe.

Zelf hebben ze ook ruïnes maar dan van de Vikingen. Langs de hele route die we hebben gelopen kwamen we de nodige antieke steden tegen,  de ene nog meer in verval dan de andere: Xhantos, Patara, Myra en nu dus Olympus. En zo zijn er nog wel tien of twintig. Deels zijn ze overgenomen en/of uitgebreid en gemoderniseerd door de Romeinen. Veel ruïnes zijn vaak in verregaande staat van verval maar zeker interessant voor wie er van houdt. En er moet nog veel onder de grond zitten.

We kochten een ticket en liepen door het oude Olympus. Ondanks dat de vervallen pandjes best een kwastje kunnen gebruiken blijft het voor mij een indrukwekkend gevoel om rond te dwalen in een stad die 2000 jaar geleden een levendig geheel moet zijn geweest met Romeinen die in mooie gewaden door de straten paraderen. Dan probeer ik te bedenken hoe het in Groningen zal zijn over 2000 jaar. Ik kan me er niet veel bij voorstellen. 

Oh ja, omdat de pepernoten al weer in de winkels liggen nog even dit: In Demre, de nieuwe stad bij Myra, kwamen we langs de St Nicolaas kerk. Volgens overlevering is de kleine Nicolaas rond het jaar 270 na Chr. in Patara geboren en werd hij later bisschop van Myra. De grote kindervriend komt dus helemaal niet uit Spanje maar helemaal uit Turkije. 

Eerlijk gezegd zijn wij niet heel actief in het bezoeken van de oudheden. Wij lopen, berg op, berg af over stenen en rotsblokken, klauteren over een boomstam of doen een slechte imitatie van de limbo onder een omgevallen boom door. En dat valt niet mee met een rugzak van 15 kg. 

We denken dat we niet heel ver meer zullen lopen al zijn we er nog niet helemaal uit. Na ruim 3 weken is het lijf toch wel enigszins wandelmoe aan het worden. We hebben daarom afgelopen vrijdag een stukje overgeslagen en kwamen liftend aan in Karaöz. Twee hoge etappes met stijgingen tot 1800 meter en een lange saaie tocht langs de hoofdweg waren niet aan ons besteed.

Zaterdag en zondag liepen we een heel mooi traject in twee dagen zodat we onderweg lekker konden wild kamperen op weer eens een prachtig plekje.   

De volgende ochtend konden we ons verwennen met een afdaling naar een mooi steenstrand waar we een verfrissende duik in zee namen. Helaas kwam er aan ons relaxte ochtendje zonnebaden een bruut einde toen een volgepakte toeristenboot onder het genot van keiharde muziek de rust kwam verstoren. Langs de kust liggen honderden van die bootjes, nu vaak ongebruikt omdat het laagseizoen is. Ik moet er niet aan denken hoe dat er in het hoogseizoen aan toe gaat. Hun herrie is vanaf zee tot ver landinwaarts te horen. 

Alleen tijdens wildkamperen koken we ons eigen potje. En af en toe maken we ons eigen ontbijt met havermout of zoals deze keer: pannenkoeken.

In de dorpjes en in cafeetjes tussendoor kunnen we steeds wel wat te eten kopen of een gezond sapje drinken. 

 Lekker, prima eten maar jammergenoeg is de keuze niet altijd reuze. Bijna elk restaurant serveert een aantal standaard gerechten en die zijn overal hetzelfde.

De meeste toeristen blijven maar een weekje dus dan is het niet zo'n probleem maar als je hier langer bent dan gaat het opvallen. Gelukkig kun je ook bijna overal wel een koud biertje krijgen dus dat doen we dan ook graag na de wandeling. We komen niets tekort. 

Het is duidelijk merkbaar dat het seizoen aan het aflopen is. Hoewel het weer nog heerlijk is staan we nu op een grote camping als enige gasten. 

In het restaurant waren slechts twee van de pakweg 30 tafeltjes in gebruik en het personeel, overigens geweldig vriendelijk zoals overal in Turkije, zat er een beetje bij. 

Tenslotte hebben we ons tussendoor zo goed en zo kwaad als dat gaat een beetje voorbereid op de verkiezingen van gisteren.  Sabien was voorzien van de nodige machtigingen en heeft onze stemmen uitgebracht.  De uitslag vanochtend was toch wel verrassend. Het beste maar van hopen.