Op naar Kerala

Ons reisplan, voor zover je daar al van kunt spreken, is natuurlijk wel wat gewijzigd maar dat heeft ook zijn voordelen. Zo zitten we de laatste week op ca 900 m hoogte en is het dus iets koeler. En we hadden al weken langs de kust gefietst en nu fietsen we door het prachtige binnenland. 

De eerste dag was het een traject door de voorsteden van Bangalore maar na verloop van tijd veranderde het landschap naar stralend groen. Op de natte rijstvelden zijn vrouwen druk bezig om de jonge opgekweekte rijst uit te planten in het grote veld. Zwaar werk, met gekromde rug op blote voeten in de natte drek. En dan lijkt het er op dat ze er nog plezier in hebben ook of is dat alleen wanneer wij voorbij komen en vragen of we een foto mogen maken. 

We kunnen lekker vrijuit fietsen hier maar af en toe krijgen we nog wel wat aandacht. Een vlogger bleef een tijdlang naast ons rijden maar was wel zo vriendelijk om ons uit te nodigen voor een drankje. Ook werden we uitgenodigd voor een bruiloft maar daar zijn we niet echt op gekleed. Ik krakte door de tweede rail van mijn zadel en moest dus het reserve zadel inzetten maar dat zit voor geen meter. Bovendien toen we net klaar waren werden we gewaarschuwd niet te lang op die plek te blijven staan want vorige maand had een tijger vlakbij nog een paar schapen te pakken gekregen. Bij ons de wolf, hier de tijger. We zijn maar snel weer opgestapt. 

Iets verderop werden we klem gereden door een klein vrachtautootje. De chauffeur stapt uit met een groot kapmes in zijn hand. Of we kokosnoot wilden? Hij pakt twee kokosnoten, slaat met ferme kracht het kapje er af en zo kunnen we de koele kokosmelk zo in onze dorstige slokdarm gieten. India heeft veel te bieden, altijd verrassend. 

En dan doemt Mysore op of beter Mysuru zoals het tegenwoordig heet. Weer een grote stad maar met nog geen miljoen inwoners niet te vergeleken met Bangalore. De stad van de paleizen. Wanneer je er doorheen fietst zie je steeds mooie oude gebouwen, tempels en poorten met als hoogtepunt natuurlijk het Mysuru palace. 

Vlak voor ons zagen we een brommer door een auto van de weg gedrukt worden. Twee mensen rollen over het wegdek, de auto rijdt snel door. We vragen ons vaak genoeg af hoe het mogelijk is dat er niet meer ongelukken gebeuren. Dit liep heel goed af, ze hadden beide een helm op. Vaak zie je mensen zonder helm of alleen de man/chauffeur heeft een helm op. Beschermende kleding dragen ze zowiezo niet. Eerder op de dag was er ook al een ongeluk onderweg, ook een brommer. In India vallen gemiddeld 500 dodelijke verkeersslachtoffers per dag en drie keer zoveel gewonden. En dat zijn alleen de geregistreerde gevallen. De helft van de slachtoffers zijn brommer rijders maar dat is geen wonder. Te hard rijden, roekeloos inhalen, geen helm, spookrijden, met vier man op één brommer en nog zowat. Het gevaarlijkste vind ik wat we gisteren tegen kwamen. Pa met één kind voorop de tank gezeten, dochtertje van pakweg twee jaar achter met blote voetjes en de armpjes angstvallig om pa's dikke buik. En zo met gezwinde spoed door het chaotische verkeer. Niet te begrijpen. 

Vanochtend brachten we een bezoek aan het beroemde paleis, een van de bekendere toeristische attracties van India. Ook hier betaal je als toerist 10 keer de prijs maar vooruit, het is de moeite waard.

Maar eerst hadden we ons nog laten verleiden tot een tuktuk ritje naar een markt en naar een wierook 'fabriekje'. Vrouwen rollen met de hand tot ca 6000 wierook staafjes per dag. Deze worden voornamelijk gebruikt in tempels om de goden aan te roepen en bij andere spirituele activiteiten om de stemming erin te brengen. Binnen was een meneer die allerlei etherische oliën had staan in flesjes en ons uitlegde waar dat allemaal goed voor was. Ik zag de bui al hangen maar ach het was een aardige man en hij had een goed verhaal. Over 40 dagen met twee keer snuiven per dag ben ik van mijn probleem af. Mijn probleem is dat ik niet kan ruiken, dat is in India geen hele grote ramp maar ik mis het natuurlijk wel. Hij garandeert me dat ik het ruiken weer kan stimuleren maar ik denk niet dat ik mijn geld terug krijg als het niet lukt. 

Af en toe kom je er nog eentje tegen. De Ambassador.