Wat gaan we doen?

We zijn ondertussen gearriveerd in Kochi (voorheen Cochin) dus al aardig op weg richting de zuidelijkste punt van India. We hebben alle ins en outs nog eens doorgenomen en besloten onze vlucht van 17 maart (die al werd verschoven naar 19 maart) te annuleren. Het risico dat de vlucht weer zou worden uitgesteld of niet door zou gaan is groot maar vooral een vlucht via het Midden Oosten lokt ons niet zolang de grote dementerende roerganger de scepter zwaait en met bommen blijft strooien. Onze terugvlucht staat nu op 7 april gepland via Mumbai en vandaar rechtstreeks naar Schiphol. Dat moet wel goed komen. 

We hebben enkele dagen flinke trajecten gefietst. Eerst reden we naar Kozhikode (vroeger Calicut). Een grote industrie stad die ons op het eerste gezicht niet kon boeien. Het ging zuidwaarts langs de kust.

Laat in de middag kwamen we in  Ponnani waar we ons geboekte hotelletje niet konden vinden. De positie staat verkeerd in Booking com maar een vriendelijke jongeman reed voorop om ons op de bestemming te brengen. We worden gelijk uitgenodigd voor de iftar omdat het Ramadan is. 's Avonds besloten we hem te bellen vanwege die uitnodiging en met zijn beste vriend gingen we op stap. Ik voor het eerst in bijna 30 jaar achterop een motor, de enige echte Royal Enfield en Mariët ging ik achterop de brommer. Zo crossen we door de nacht. Heel gezellig, geen idee waar in de stad we geweest zijn maar we eindigen in de kledingzaak van een van hen waar alle andere vrienden zich ook verzamelen. Een vrolijke vlogger daagt ons uit om verkleed met hem mee te doen en in het kleine winkeltje wordt gedanst en tot grote hilariteit hebben Mariët en ik nog een modeshow gegeven. Prachtig feestje ter ere van Ramadan, helaas geen foto's. 's Nachts om half twee werden we keurig voor de deur van het hotel afgezet. 

We fietsen verder door de rijstvelden. Smalle rode 'fiets' paden van klei door een schitterende omgeving. Over een smalle dijk kunnen we niet verder, de dijk is doorgebroken en er is een groot meer ontstaan waar we omheen moeten.

We hebben een hekel aan fietsen in het donker maar deze keer ontkomen we er niet aan. We vinden een eenvoudig hotelletje in een klein dorpje tenminste dat dachten we. Maar India zou India niet zijn als we tot onze verrassing in een groot 5-sterren hotel in een drukke stad terechtkomen. Gelukkig hebben ze een donkere bar onderin het gebouw en na een koud biertje voelen we ons weer helemaal top. 

Kochi voelt goed. Je komt aanfietsen te midden van veel water. Af en toe bruggen, soms een veerbootje.

Vanavond hebben we afgesproken met Ettina die we kennen uit Groningen en hier een fietsreis heeft gemaakt. Ze zou al terug zijn maar haar vlucht is gecanceld en samen met enkele mannen uit haar groep moeten ze zich zien te vermaken. Gelukkig gaat dat prima en wij hebben met elkaar een gezellige avond. Enkele groepsleden zijn opgehouden in Abu Dhabi maar konden deels per trein vanuit Saudi Arabië uiteindelijk naar huis komen. 

We nemen twee rustdagen. In Fort Kochi is de Biënnale en we bezoeken de diverse paviljoens.

Ook hebben we een interview en fotosessie met een reporter en fotograaf van een plaatselijke krant. Alleen ze willen ons graag met fietskleding en fietsen op de foto maar die hadden we niet bij ons dus morgen wanneer we vertrekken hebben we nog een foto sessie. We zijn er klaar voor.

Zaterdag een easy dag. De fietsen even een duizend kilometer beurt gegeven: ketting wissel en banden weer op druk. Verder de schaduw opgezocht onder een boom bij het strand. Een verkoelende zeebries maakt het geheel aangenaam. Er komt een man bij ons zitten die vertelt dat hij na 25 jaar zijn droom heeft waargemaakt. Een eigen homestay op een heuvel met zijn eigen land er omheen. Hij ontvangt toeristen en biedt een heel programma op zijn biologische boerderij. We worden nieuwsgierig, morgen gaan we er naartoe. Hij vertelde nog dat bijna alle boekingen voor de komende tijd geannuleerd zijn vanwege de oorlog in Iran. Hier in Kerala wordt verwacht dat 70% van de restaurants dit weekend al op beperkte capaciteit draaien of de deur moeten sluiten. Ze kunnen bijna niet meer aan gas komen. Alleen particulieren mogen nog gas geleverd krijgen zodat huishoudens niet in problemen komen. Zo snel kan het gaan.