Goa

Na een uurtje fietsen staan we middenin het stadje Calangute in de Decathlon. Eigenlijk best een rare gewaarwording maar ook erg handig. Hoewel het een grote sportzaal is hebben ze helaas maar twee fiets zadels. Eentje met een veel te zacht gel kussen is dus helemaal niks want daar ga je enorm van zweten op plekken die je niet wilt. Het tweede zadel is meer voor racefietsen bedoeld maar die neem ik toch maar mee. Zolang het provisorisch gerepareerde zadel nog functioneert blijf ik dat gebruiken en als het niet anders kan ga ik het nieuwe zadel er op zetten. 

We fietsen een stukje het mooie binnenland van Goa in. Dorpjes, oude katholieke kerkjes en mooie klassieke tropische huizen. 

Hier is de eeuwenlange Portugese overheersing nog zichtbaar.  Weinig toeristen hier, die blijven in de buurt van de stranden. De wegen zijn prima en niet al te druk, af en toe een koe of wat karbouwen.

De heuvels zijn soms pittig en de temperatuur stijgt naar een gevoelstemperatuur van 36°C. Met het natte zeem wat om mijn nek hangt veeg ik af en toe mijn ogen uit. Anders kan ik door het zoute zweet wat door mijn wenkbrauwen sijpelt de ogen bijna niet open houden. Veel water in het binnenland. Rivieren en wat (stuw) meren en af en toe nemen we een veerbootje, anders komen we niet verder. En het geeft wat afwisseling. 

Op vrijdag arriveren we in Agonda, in het zuiden van Goa. Het staat omschreven als relaxed toeristisch en dat klopt aardig. De nodige souvenirs en kleding winkels waarbij ik me altijd loop af te vragen hoe ze al die rommel toch kwijt raken. Maar het schijnt iets op te leveren, anders zouden ze er niet zijn. Natuurlijk ook veel restaurantjes en barretjes. We besluiten een dagje extra te blijven, even genieten van het vakantie gevoel. 

Het geeft ook mooi de gelegenheid om de verjaardag van broer Henk te vieren met lekker gebak en een biertje. Proost, op je 65 ste. 

Zondag hoeven we maar 9 kilometer naar Palomar. Daar hebben we vanavond een Indiase kookworkshop dus dat belooft wat.

Vanochtend ontmoetten we een Engelsman die 40 jaar geleden op de fiets rond India was gereisd. Als je hem nu zag kon je je er niets meer bij voorstellen met zijn 140 kg op zijn brommertje. Hij zou best weer op de fiets willen maar zijn baby zat hem in de weg vertelde hij lachend. 

We hebben er al weer ruim 2000 km op zitten. Daarnet voor de tweede keer de ketting van beide fietsen gewisseld. De helft zit er op en ik denk dat de ruwe planning aardig gaat lukken. Al kan de hoge temperatuur ons nog tot wijzigingen dwingen. We gaan het zien.